|
Water is leven. De dode zee is een verzouten
zee waarin geen leven mogelijk is. Het water van de Jordaan daarentegen stroomt, is levend water, echt doopwater. Maar dat
water komt uit in de dode zee. Zelfs in die dode zee verliest het zij kracht. Daarin is geen leven mogelijk. Het leven waar
wij in staan is in wezen één dode zee, een schijn leven. Het wordt pas werkelijk leven door het licht dat er omheen straalt
Kantelende vlakken op een horizontale plaat,
gemaakt van graniet. De rollende beweging van water, het tegen elkaar aan stuiten, het doorrollen van water. Door de groepering
van de vlakken graniet ontstaat een vertild, hard, dood beeld. Het dode water krijgt zijn sprankeling zijn rollende suggestie
door het licht.
De drager van de dode zee zijn gemaakt
van een vrij donkere glassoort, die wat reflecteert door die dragende glaswand, waar de hele dode zee op ligt, kun je enigszins
heenkijken de drager bestaat uit twee delen, die ten opzichte van elkaar een cirkelbeweging maken. Er is een verwijzing naar
twee grafvormen, die tegen elkaar aan liggen. De onderkant van de ene grafvorm ligt vlak naast de bovenkant van de andere
grafvorm. Zo krijg je een cirkelbeweging binnen die twee graven.
Dood ligt naast dood. Doopwater verliest zijn kracht. Alleen het licht,
dat door Christus is, gekomen geeft leven.
De dichter Koos Geerds schreef het volgende
gedicht over het beeld ‘Dode zee’ van Jan Pieter Gootjes.
Dode zee
Laat deze waarheid toe als hard graniet
Veelhoekig, kantelende dreiging
Dit zijn z’n zware golven vol
Verzekerd weerlicht van de dood
In deze woestenij een bron
Zie maar, een spiegelende beek
Een zondoorschenen beeld.
De dood verstrakt
Dood die zicht legt naast dood
Alles keert om
De schitterende parelende stroom
Doorspoelt de brakke poel
Water
Splijt de rots
rivier verslindt
de dood
|
